Mijn zienswijze op Primal Rebirth Therapy (PRT) en de mens

 

Wat ik in eerste instantie zie als ik een ander ontmoet is de buitenkant, de dingen die aan de oppervlakte te zien zijn. Het uiterlijk en de bewegingen. Als ik dan de ander beter leer kennen, blijkt dat er nog een hele wereld onder zit. Die was eerst niet goed zichtbaar. Zo is het ook bij onszelf. We kijken in de spiegel en zien Jantje, Marietje, Klaasje, maar we weten dat daar diep onder de oppervlakte een hele wereld is, waar we zelf nauwelijks bij kunnen.

En er is verlangen. Verlangen om te ontdekken en verbinding te maken met datgene dat maakt wie jij in werkelijkheid bent.

We leven meestal vanuit die buitenste laag. De persoonlijkheid, de aangepaste volwassene en de laag waar we ‘rollen’ aannemen om onze kwetsbaarheden te beschermen. Om te overleven met strategieën die we ontwikkeld hebben toen we nog heel jong waren.

Deze laag is meestal onbewust, ik bedoel dat we vaak niet bewust voor ons gedrag kiezen, of dat je de vrijheid hebt om het anders te doen.

Het leven vanuit de buitenste laag is veilig en bekend maar tegelijkertijd voelt deze laag ook vaak leeg.

 

Tegen de muur lopen

 

Meestal is er een vastlopen in de buitenste laag nodig, een crisis, waardoor je genoodzaakt bent de laag eronder te onderzoeken. Echter, je natuurlijke instinct zal liever niet richting de pijn gaan. Vaak ben je op dit punt gevoelig voor een verslaving om niet de pijn te hoeven voelen.

De ‘crisis’ is eigenlijk de pijn die van binnen door de buitenlaag heen breekt. De uiterlijke situatie is alleen de aanleiding. In deze binnenlaag met pijn huist het kwetsbare en gekwetste kind. Hier zit angst, woede, spanningen, onzekerheid en pijn opgeslagen in het lichaam.

We zijn vaak bang deze laag in te gaan, bang voor wat daar te voelen is. De angst is van het kind dat je ooit was. De therapie is om daar nu als volwassene met nieuwe ogen naar te durven kijken.

Essentie

 

In spirituele zin spreken we van ‘essentie’ als het gaat om wie je werkelijk bent, als mens. Wie je werkelijk bent staat in deze context los van je beroep, je leefomstandigheden, je ‘verhaal’, je man- of vrouwzijn of je al dan niet getrouwd bent en kinderen hebt. De centrale vraag hier is: Wie ben je zonder dat wat je weet van jezelf?

Misschien dat je woorden als ziel, spirit of zelfs God en Boeddha ook kunt gebruiken, maar deze woorden hebben vaak al een andere, persoonlijke betekenis, dat wekt verwarring.

Essentie is een levensecht en ongrijpbaar spiritueel ‘iets’ dat verscholen zit onder de binnenlaag van het gekwetste kind. En ik ga ervan uit dat elk mens het onbewuste verlangen heeft om vanuit zijn of haar essentie te leven. De deur openen naar je essentie is de deur openen van puur geluk, vreugde en vrede.

In de therapie werken we naar je essentie toe. Overlevingsmechanismen die als een blinddoek zijn, komen in de therapie aan de orde.

Bij het verbinden met het leven, je essentie, valt je ziel in de oceaan van je natuurlijke zelf.’

 Hier is levendigheid te voelen, speelsheid en liefde. Hier is energie. Werkelijk contact. Dit is het teruggedrongen deel, het afgesplitste deel van onszelf waar ons diepe verlangen naar uit gaat.

En, het is helemaal intact!