Mannenwerk

 

Bij mannenwerk gaat mijn eerste gedachte uit naar het boek ‘Afwezige vaders, verloren zonen’. Deze krachtige titel geeft een tijdsbeeld van tegenwoordig. Veel van ons mannen zijn (liefdevol) opgevoed door onze moeders, maar hebben een vader gemist.

Elke jongen komt rond zijn 8ste levensjaar in een fase van zijn leven waarin hij op zoek gaat naar een mannelijk rolmodel. In de eerste plaats en in de meest ideale situatie is dat de vader of de mannelijke verzorger. Het belang van de vader in de ontwikkeling van de zoon tot man wordt helaas in veel gevallen domweg niet gezien.

Veel zonen, nu volwassen, hebben een voorbeeld en het welkom geheten worden bij de mannen gemist. Het oude ritueel, wat nog wel bij uitstervende inheemse volkeren voorkomt, is weggeredeneerd en wordt nog vaak onderschat in onze westerse ‘beschaving’.

‘Waar er iets afwezig is, ontstaat een leegte en die leegte vult zich met spoken’

Elke jonge jongen heeft op enig moment de natuurlijke behoefte om naar zijn vader te trekken. Als dat uitreiken, om wat voor reden dan ook, wordt afgewezen, zal de gedachte zich nestelen dat er iets niet goed is. ‘Wat papa doet is niet duidelijk, er zal wel iets zijn dat niet in de haak is.’ Hij heeft iets te verbergen. Of, afgewezen in zijn manzijn, ‘ik schaam me dat ik man ben, mannen onderdrukken alle vrouwen’. Dat worden onbewust negatieve overtuigingen over iets dat je zelf bent. Deze overtuigingen kunnen op latere leeftijd je beïnvloeden door gedachten als:

 

  • Andere mannen zijn niet eerlijk, het zijn concurrenten.
  • Mannen in leidinggevende posities zijn onbetrouwbaar.
  • Je mag best een andere man onderuit halen om de lachers op je hand te krijgen.
  • Liefde haal ik alleen bij vrouwen.
  • Ik heb veel boze gevoelens naar mijn vader. Als ik de kans krijg zal ik hem met gelijke munt terug betalen.
  • Ik voel me ongemakkelijk in een groep met alleen mannen.
  • Alleen met vriendinnen kan ik een goed gesprek hebben.
  • Genegenheid van een andere man is alleen voor homo’s.
  • Mijn vader heeft niets voor mij gedaan, ik heb geen vader nodig.

Je moeder kan zelfs met de beste bedoelingen niet een man van je maken. Simpelweg omdat ze zelf geen man is. En de jongen heeft de uiterst legitieme behoefte om verwelkomd te worden in de wereld van de man. Daarvoor heb je een man nodig. Een aanwezige man, in lijf en geest.

‘Mannen helen bij de mannen en vrouwen helen bij de vrouwen’